słowa i muzyka: Marcin Grochala

Laissez-moi voler

1. Każdy raz jest pierwszy, jeśli myślisz o nim tak, każdy pocałunek jest dziewiczy.
Ilu to już miało być na dobre i na złe, nie wiem czy potrafię jeszcze zliczyć.
Lecz to nie grzech, że wciąż ufam i że wciąż od nowa chcę
Szukać dalej, lecieć wyżej, aż od słońca się rozpuści w skrzydłach wosk.

Ref. Laissez-moi voler sous le vent des mes reves,
comme les oiseaux en frais air.
Niech rozwinę skrzydła i uniosę się jak puch,
nawet jeśli wiem, że potem będzie trzeba spaść.

2. To jest moja droga, nawet, jeśli robię błąd i wprost na spotkanie lecę ściany.
Czasem ostra szminka, czasem półanielski róż, czasem tusz do powiek zapłakanych.
I nie jest źle, że w coś wierzę, że mi jeszcze nie jest dość,
Choćby po niezdarnym locie czekał na mnie pod nogami twardy bruk.

Ref. Laissez-moi voler sous le vent des mes reves,
comme les oiseaux en frais air.
Niech rozwinę skrzydła i uniosę się jak puch,
Nawet jeśli wiem, że potem będzie trzeba spaść.

Please, just let me fly on the wind of my dreams,
Just like the bird in the air.
Let me try to hide to paradise,
Even if You know, that I’ll finish in hell.